Archive

Uncategorized

Ελένη Βαρβιτσιώτη

Γεννήθηκε το 1982. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών. Σπούδασε Δημοσιογραφία Τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης . Εργάστηκε στους Φακέλους από το 2004-2007. Το καλοκαίρι του 2007 παρακολούθησε μαθήματα παραγωγής Ντοκιμαντέρ στο Maine Media Workshops και στην συνέχεια δούλεψε εθελοντικά σε φυλακές ανηλίκων στην πόλη του Κούσκο στο Περού. Μετά το Περού βρέθηκε στο Πεκίνο όπου και εργάστηκε στην παραγωγή του Πολιτιστικού έτους της Ελλάδας στην Κίνα. Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Μαχαίρια και κλομπ στην πλατεία Ταχρίρ

Δημοσιευμένο στις 4 Φεβ 2011 | ΡΕΠΟΡΤΑΖ-ΕΙΔΗΣΕΙΣ | Συντάκτης: Πέτρος Παπακωσταντίνου

Γράφει ο Πέτρος Παπακωσταντίνου
Στο προηγούμενο ρεπορτάζ έγραφα ότι η νύχτα της Τετάρτης έπεφτε δυσοίωνη στο Κάιρο, ύστερα από το αίμα που χύθηκε στην προσπάθεια των ανθρώπων του καθεστώτος Μουμπάρακ -επελαύνοντες πάνω σε καμήλες και άλογα, με μαστίγια, μαχαίρια και κλομπ- να ανακαταλάβουν την πλατεία Ταχρίρ, βασική εστία της αντικαθεστωτικής εξέγερσης. Ωστόσο, δεν φανταζόμουν την έκταση και τη βιαιότητα που θα έπαιρνε η σύγκρουση τις επόμενες ώρες.

Παρακολουθούσα, παρέα με τον απεσταλμένο της NET Πάνο Χαρίτο, την εξέλιξη των οδομαχιών στην πορεία της νύχτας από ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου «Ραμσής Χίλτον» με πανοραμική θέα στην πλατεία Ταχρίρ και τους γύρω δρόμους. Το θέαμα ήταν σουρεαλιστικό: δεξιά, τα γαλήνια νερά του αιώνιου Νείλου κυλούσαν αργά κάτω από τις γέφυρες. Αριστερά, ο πετροπόλεμος έδωσε γρήγορα τη θέση του σε βόμβες μολότοφ, πολλές από τις οποίες εκτοξεύονταν από τις ταράτσες των πολυώροφων κτιρίων. Κάμποσοι άνθρωποι έπιασαν φωτιά και κάποιες πυρκαγιές έφταναν τα είκοσι μέτρα ύψος. Γύρω στις 4.15 τα χαράματα άρχισαν βαριά πυρά από ελεύθερους σκοπευτές του στρατόπεδου Μουμπάρακ, από την κατεύθυνση των αρχηγείων του κυβερνώντος Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, που θύμιζε Σεράγεβο, έχοντας πυρποληθεί από τους διαδηλωτές την πρώτη μέρα της «Επανάστασης της 25ης Ιανουαρίου».

Γύρω στις οκτώ το πρωί η κατάσταση ήταν πιο ήρεμη. Αποφάσισα να πάω στην πλατεία, όπου είχα κλείσει και δύο σημαντικά ραντεβού για συνεντεύξεις. Κατάφερα να περάσω από τα μπλόκα στην πλατεία με τη βοήθεια δύο ακτιβιστών που είχα ήδη γνωρίσει. Τρεις – τέσσερις χιλιάδες οπαδοί της αντιπολίτευσης ήταν εκεί, αποφασισμένοι να μείνουν μέχρι το τέλος. «Ο στρατός απέβαλε το προσωπείο της ουδετερότητας και στηρίζει τον Μουμπάρακ», εκτιμά σε άψογα αγγλικά ο 45χρονος χειρουργός Αχμεντ. «Ωστόσο, δεν θα πάμε σε εμφύλιο, όπως θα ήθελαν. Το αυριανό συλλαλητήριο θα σημάνει τη νίκη μιας ειρηνικής επανάστασης και το τέλος του τυράννου». Την ίδια γνώμη έχει η 35χρονη Χίλα, στέλεχος επιχείρησης: «Δεν μας προστατεύει κανείς από τους πληρωμένους τραμπούκους του καθεστώτος, τα αποβράσματα που έβγαλαν από τις φυλακές για να μας τρομοκρατήσουν. Μόνο ο Θεός. Αλλά δεν θα φύγουμε από εδώ. Αν φεύγαμε, θα ήταν σαν να εγκαταλείπαμε το τελευταίο πράγμα που μας έχει μείνει, την αξιοπρέπεια».

Αφού πήρα τις συνεντεύξεις που υπολόγιζα, έφυγα από την πλατεία κάνοντας μια μεγάλη παράκαμψη, από την ασφαλέστερη συγκριτικά πλευρά της αμερικανικής πρεσβείας, για να γυρίσω στο ξενοδοχείο. Καθώς κόντευα να περάσω κάτω από τη γέφυρα που με χώριζε από την περιοχή του ξενοδοχείου, αντιλήφθηκα φωνές και κινήσεις προς το μέρος μου. Συνέχισα σαν να μην είχα ακούσει, αλλά μια ομάδα δέκα ατόμων με μεγάλα, αραβικά μαχαίρια και κλομπ, ξέκοψε από το μπλοκ των οπαδών του Μουμπάρακ που πολιορκούσε τους διαδηλωτές και με έπιασε. Τους είπα ότι είμαι Ελληνας δημοσιογράφος, κάτι που αρκετές φορές σε ανάλογες περιπτώσεις είχε αποδειχθεί πυροσβεστικό. Αυτή τη φορά ήταν σαν να έριχνα οινόπνευμα στη φωτιά. Αρχισαν να με λιντσάρουν, βρίζοντας. Ετρεξα προς το πιο κοντινό τεθωρακισμένο και τρεις φαντάροι κατέβηκαν και σχημάτισαν ένα προστατευτικό κλοιό. Οχι και τόσο αποτελεσματικό. Δεν πυροβόλησαν καν στον αέρα για να διώξουν τους τραμπούκους, οι οποίοι με λήστευαν κανονικά μπροστά στα μάτια τους (μου πήραν δύο κινητά, χρήματα και δημοσιογραφικό κασετόφωνο). Ενας από αυτούς μού άνοιξε μια βαθιά πληγή με μαχαίρι στον αριστερό μηρό και ένας άλλος στο κεφάλι με ρόπαλο.

Η παρέμβαση της πρεσβείας

Τελικά, οι φαντάροι τους έδιωξαν. Αιμορραγούσα και από τις δύο πληγές, από το πόδι έντονα. Αντί να με βάλουν σε ασθενοφόρο ή τουλάχιστον να με οδηγήσουν στο ξενοδοχείο, με έσπρωξαν σε μια αυτοσχέδια «φυλακή προσωρινής κράτησης». Εκεί, σε έναν άθλιο χώρο τρία επί τέσσερα, βρίσκονταν οκτώ τραυματισμένοι ακτιβιστές (κάποιοι από αυτούς σοβαρά, με τραύματα στο κεφάλι και το στομάχι) και ο Ελληνας φωτορεπόρτερ Γιώργος Μουτάφης. Μας έφεραν ένα γιατρό για τις πρώτες βοήθειες, ο οποίος γνωμάτευσε ότι πρέπει να μεταφερθώ άμεσα σε νοσοκομείο. Ο ασφαλίτης της παρέας, όμως, επέμενε να περάσω πρώτα από ανάκριση. Διαμαρτυρήθηκα, ζήτησα επικοινωνία με την πρεσβεία μου και όλα τα σχετικά. Τελικά, μας άφησαν να επιστρέψουμε αιμόφυρτοι στο ξενοδοχείο.

Η Οδύσσεια συνεχίστηκε στο νοσοκομείο όπου με πήγαν οι καλοί συνάδελφοι Ελένη Βαρβιτσιώτη της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ και ο Πάνος Χαρίτος. Αφού μου έβαλαν ράμματα και μου έκαναν τις απαραίτητες ερωτήσεις πήγαμε να φύγουμε. Ωστόσο, το περιπολικό της αστυνομίας ήταν πάλι εκεί και μας είπε ότι θα κρατήσουν το διαβατήριό μου μέχρι να περάσω από ανάκριση. Μόνο χάρη στην άμεση παρέμβαση της ελληνικής πρεσβείας -πολυμελής αντιπροσωπεία της οποίας, με επικεφαλής τον ίδιο τον πρέσβη, κ. Λάζαρη, ήρθε με υπηρεσιακό αυτοκίνητο στο νοσοκομείο- μας άφησαν ελεύθερους. Τους είμαι ευγνώμων.

Αλέξης Παπαχελάς
Του απεσταλμένου της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ στο Κάιρο Πέτρου Παπακωνσταντίνου
http://news.kathimerini.gr

http://www.koutipandoras.gr/?p=4632

TEJAS VERDES: ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΑΜΝΗΣΤΙΑ

21 Δεκεμβρίου 2007

Η Ομάδα Δράσης για τα Δικαιώματα των Γυναικών της Διεθνούς Αμνηστίας σε συνεργασία με το θέατρο Συνεργείο σας προσκαλούν στην παράσταση του έργου Tejas Verdes το Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2008 και ώρα 9.15 μ.μ. Η παράσταση πραγματοποιείται στο χώρο ενός πραγματικού συνεργείου, Προφήτου Δανιήλ 18, Κεραμεικός (ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός).Στον ίδιο χώρο φιλοξενείται έκθεση ντοκουμέντων και βίντεο. Μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις εισιτηρίων της συγκεκριμένης παράστασης θα δοθεί στη Διεθνή Αμνηστία.

Στη Χιλή του 1973, το Tejas Verdes, ένα παλιό ξενοδοχείο στο Σαν Αντόνιο λίγο έξω από το Σαντιάγκο, μεταβάλλεται σε ένα από τα πιο φρικτά κέντρα βασανιστηρίων. Ο συγγραφέας του θεατρικού Fermin Cabal, καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Τέχνης στη Μαδρίτη, και δραματουργίας στο πανεπιστήμιο του Κεντ, διαλέγει πέντε γυναίκες από το πλήθος των βασανισθέντων που πέρασε από το παλιό ξενοδοχείο, για να καταγράψει μια ανεπανάληπτη εμπειρία και να σχολιάσει ένα απάνθρωπο γεγονός.

Την παράσταση σκηνοθετεί η Γιολάντα Μαρκοπούλου. Η μετάφραση είναι της Εύης Στάθη, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Αλεξάνδρας Σιάφκου, οι φωτισμοί της Ηλέκτρας Περσελή, η μουσική του ’λκη Κόλλια και η επιμέλεια κίνησης της Αντιγόνης Γύρα. Παίζουν: Μαρία Αιγινίτου, Βιολέτα Γύρα, Ρένα Κυπριώτη, Τάνια Παλαιολόγου και Δανάη Ρούσσου.

Παράλληλα οι θεατές έχουν την ευκαιρία να επισκεφτούν την έκθεση που λειτουργεί στο χώρο του Συνεργείου με θέμα τα βασανιστήρια τότε και τώρα. Δικτατορίες και βασανιστήρια του παρελθόντος, μαρτυρίες, προσωπικά αντικείμενα, βίντεο και ηχητικές μαρτυρίες λειτουργούν ως αποδείξεις ότι τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Χιλή στα χρόνια του Πινοσέτ έχουν συμβεί και αντίστοιχα συμβαίνουν ακόμα σε διάφορα σημεία του κόσμου. Στη συγκέντρωση του πληροφοριακού και ενημερωτικού υλικού συνέβαλε το Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων και η Διεθνής Αμνηστία. Υπεύθυνη της έκθεσης είναι η Ελένη Βαρβιτσιώτη.

Διεύθυνση: ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ, Προφήτου Δανιήλ 18, Κεραμεικός (ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός)

 

Tης Mαριαννας Tζιαντζη

Eκτός από το νερό νεράκι, υπάρχει και το νερό φαρμάκι. Ο υφυπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης, ήταν την Τετάρτη καλεσμένος στην «Πρώτη γραμμή» του ΣΚΑΪ. Ξαφνικά η συζήτηση, που αφορούσε την πολυαναμενόμενη σύνοδο κορυφής, διακόπτεται για να μεταδοθεί μια έκτακτη είδηση: το νερό της βρύσης στο Τόκιο παρουσιάζει υψηλή συγκέντρωση ραδιενεργού ιωδίου και κρίθηκε ακατάλληλο για το πλύσιμο των μωρών και για την παρασκευή βρεφικού γάλακτος. Η είδηση γίνεται ακόμα πιο ανατριχιαστική, καθώς η 22α Μαρτίου ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Νερού. Λες και ο Τρίτος Κόσμος εισβάλλει στην καρδιά του Πρώτου και απειλεί τα πιο ευάλωτα πλάσματά του.

Με μια άλλη σκοτεινή είδηση ασχολήθηκε αυτή την εβδομάδα η «Πρωινή ενημέρωση» (ΝΕΤ), με τα χιλιάδες δημόσια κτίρια στα οποία δεν έχει πραγματοποιηθεί προσεισμικός έλεγχος. «Παγίδες θανάτου» χαρακτήρισε ο καθηγητής Σεισμολογίας Ακης Τσελέντης τα παλαιά σχολικά κτίρια που δεν έχουν ελεχθεί. Εχουμε σταθεί τυχεροί, είπε, που οι μεγάλοι σεισμοί της τελευταίας δεκαετίας συνέβησαν όταν οι σχολικές αίθουσες ήταν άδειες…

Διαφωτιστικό ήταν το ρεπορτάζ των «Νέων φακέλων» (ΣΚΑΪ) για τον ιστότοπο WikiLeaks και τις σχετικές με την Ελλάδα αποκαλύψεις του. Η Σοφία Παπαϊωάννου ταξίδεψε στη Νορβηγία και τη Βρετανία, όπου συζήτησε με ανθρώπους που γνωρίζουν καλά την υπόθεση Τζούλιαν Ασάντζ και τη μεγάλη πολιτική σημασία της. Μαντεύει κανείς πόσο δύσκολο και λεπτό είναι το έργο που ανέλαβαν στο Οσλο οι συνεργάτες των «Νέων φακέλων» Ελένη Βαρβιτσιώτη, Μαριάννα Κακαουνάκη και Αγγελος Πετρόπουλος. Τους είδαμε μέσα σε ένα ορατό δάσος από οθόνες υπολογιστών, ιχνηλάτες μέσα σε ένα ψηφιακό, αόρατο δάσος, που το αποτελούν τα 2.000 τηλεγραφήματα που αφορούν την Ελλάδα. Και οι τρεις βρίσκονταν στα γραφεία της νορβηγικής εφημερίδας Αltenposten, που κατέχει 200.000 διπλωματικά έγγραφα του WikiLeaks και επιτρέπει την επιτόπια πρόσβαση μόνο σε επιλεγμένα ΜΜΕ.

«Δεν χρειαζόμαστε τόσα μυστικά», είπε στην εκπομπή ένας κορυφαίος Βρετανός δημοσιογράφος, ο Βον Σμιθ. Πράγματι, πολλά είναι τα αφανέρωτα που πρέπει να έρθουν στο φως, όμως πολλά είναι και τα φανερωμένα που προτιμάμε να τα ξεχνάμε. Εκτός από τα μυστικά, τις αποσιωπήσεις και τα επίσημα ψέματα, υπάρχουν και πολλές αλήθειες, τις οποίες δεν μπορούμε να διαχειριστούμε, να αντιμετωπίσουμε. Μια τέτοια βαριά αλήθεια είναι τα ανέλεγκτα σχολικά κτίρια, μια παράλειψη που αγγίζει τα όρια του εγκλήματος.

 

http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/_w_articles_civ_12_25/03/2011_436906

Wikileaks: δημοσιογράφοι και αφέντες

22/03/2011

1 εικόνα

Γιώργος Νικολόπουλοςτου Γιώργου ΝικολόπουλουΣχόλια

Η Καθημερινή της Κυριακής και ο Σκάι αποκάλυψαν πως η νορβηγική εφημερίδα Aftenposten τους παραχώρησε πριν από λίγες ημέρες «αποκλειστική πρόσβαση σε πάνω από 250 χιλιάδες αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα». Πρόκειται φυσικά για τα περίφημα έγγραφα που διέρρευσαν στην ιστοσελίδα Wikileaks, με επικεφαλής τον Τζούλιαν Ασάνζ, και τα οποία προκάλεσαν παγκόσμιο ενδιαφέρον. Με την ευκαιρία αυτή, το συγκρότημα Αλαφούζου ξεκίνησε και τη δημοσίευση των σχετικών εγγράφων με ελληνικό ενδιαφέρον, η οποία θα γίνεται σταδιακά από τα ΜΜΕ του ομίλου. Με πλούσιο υλικό μεταξύ άλλων για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την τρομοκρατία, το Κυπριακό, το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, τις υποκλοπές, τη διαφθορά και την πολιτική εξουσία, σημειώνεται πως «οι απαντήσεις» για τα θέματα αυτά θα είναι πολλές.

Καταρχήν πρόκειται αναμφίβολα για μία πολύ μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία του Άγγελου Πετρόπουλου, της Μαριάννας Κακαουνάκη και της Ελένης Βαρβιτσιώτη, των 3 νέων συναδέλφων της δημοσιογραφικής ομάδας των «Νέων Φακέλων» που συνδράμει πια και την Καθημερινή. Επί της ουσίας, κρίνοντας και από την εμπειρία των διαρροών του Wikileaks σε άλλες χώρες, θα μάθουμε πολλά, και για τον αμερικανικό παράγοντα, αλλά και για εμάς. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες ίσως έρθουν σε πολύ δύσκολη θέση (ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης για τα Σκόπια είναι ήδη ένα από τα πρώτα παραδείγματα), και λόγω όσων είπαν αλλά και λόγω της διγλωσσίας τους πίσω από κλειστές πόρτες.  Για αυτά θα έχουμε να γράψουμε πολλά. Πριν από την ουσία όμως, το ότι διακυβεύονται τόσα πολλά επιβάλλει να ασχοληθούμε και με τους τύπους. Πριν μας δοθούν οι όποιες «απαντήσεις»-βόμβες των Wikileaks, καλό είναι να κάνουμε πρώτα μερικές κρίσιμες ερωτήσεις:

•  Η παραχώρηση των 250 χιλιάδων διπλωματικών εγγράφων από τη νορβηγική AftenPosten έχει γίνει υπό όρους; Και αν ναι, ποιοι είναι αυτοί; Περιορίζεται η Καθημερινή ή όχι στο τι μπορεί να δημοσιεύσει, πως και πότε; Αυτό είναι σημαντικό γιατί η AftenPosten δεν έλαβε τα έγγραφα υπογράφοντας γραπτή συμφωνία με το Wikileaks (όπως πχ. ο Guardian, οι Νew Υork Times και to Spiegel) αλλά μετά από διαρροή, ένα… leak που μάλιστα εξόργισε τον Ασάνζ, σύμφωνα τουλάχιστον με τη διευθύντρια της νορβηγικής εφημερίδας Hilde Haugdgjerd.  Η ίδια μάλιστα κατήγγειλε αυτό το «μονοπώλιο των ειδήσεων» (news monopoly) που ήθελε να εγκαθιδρύσει ο Ασάνζ, με το να αποφασίζει ο ίδιος πότε, τι και από ποιον θα δημοσιευτεί.

• Ως προς τα Wikileaks made in Greece λοιπόν, η Καθημερινή και ο Σκάι σκοπεύουν να λειτουργήσουν ως «μονοπώλιο των ειδήσεων»; Οι «απαντήσεις» που σταδιακά θα μας παρέχουν θα είναι σε δικές τους ερωτήσεις, ή και των πολιτών; Και αφού η AftenPosten μοιράστηκε αυτά τα έγγραφα, επειδή θεωρεί το μονοπώλιο βλαβερό, θα πράξει το ίδιο και η Καθημερινή; Εδώ δεν υπάρχει το συμφέρον του Ασάνζ, να διαχειριστεί με διμερείς συμφωνίες όπως ο ίδιος κρίνει σκόπιμο τα έγγραφα. Υπάρχει μόνο το δημόσιο συμφέρον, που απαιτεί, στην πραγματικότητα επιβάλλει τη δημόσια πρόσβαση κάθε πολίτη στα έγγραφα αυτά. Και αν το συγκρότημα Αλαφούζου αντιτείνει πως έχουν δικαίωμα να ωφεληθούν δημοσιογραφικά και εμπορικά πρώτοι από τις αποκαλύψεις, δεν θα διαφωνήσω. Αρκεί να δεσμευθούν πως στο τέλος, μετά από πχ 6 μήνες, ή έναν χρόνο, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα θα είναι δημόσια προσβάσιμα.

• Επιπλέον, με ποιά κριτήρια αποφασίζεται ποια αποσπάσματα σβήνονται; (λανθασμένα σημειωμένα ως retracted by SKAI-Kathimerini αντί για το σωστό που είναι redacted). Για παράδειγμα, ποιος αποκλείει ότι δεν θα «χαθούν» ολόκληρα έγγραφα, παράγραφοι ή φράσεις με τυχόν αρνητικές αναφορές σε επαφές του διευθυντή της Καθημερινής Αλέξη Παπαχελά με στελέχη της αμερικανικής πρεσβείας; Ή τυχόν αρνητικές αναφορές για τους γονείς δύο εκ των δημοσιογράφων που επιμελούνται τα έγγραφα; (Γιάννης Βαρβιτσιώτης και ο αποθανών Νίκος Κακαουνάκης) Ή ίσως αναφορές για την οικογένεια Αλαφούζου;

Σε ένα από τα έγγραφα που μόλις διέρρευσαν στο kathimerini.gr (μέρος 9ο), το οποίο και χαρακτηρίζεται ως αποκαλυπτικό «για τη διαπλοκή στα ελληνικά media», σημειώνεται στην παράγραφο 10 πως οι Έλληνες δημοσιογράφοι «δεν ξεχνούν πως έχουν πολλούς αφέντες» (they are very conscious of their multiple masters), καθώς συχνά εργάζονται για πολλούς και διαφορετικούς ιδιοκτήτες ΜΜΕ, παράλληλα δουλεύουν σε υπουργικά Γραφεία Τύπου, και λαμβάνουν και δώρα ενώ δεν θα έπρεπε. Πολύ προσβλητικό για όποιον δηλώνει δημοσιογράφος, αλλά δυστυχώς και πολύ ακριβές για πολλούς εξ ημών.

Αν οι 3 συνάδελφοι της Καθημερινής και του Σκάι, για τους οποίους λέγονται τα καλύτερα λόγια, αλλά  κυρίως και η διεύθυνση του Ομίλου, επιθυμούν πραγματικά να βοηθήσουν στο να μη μιλούν για εμάς ως υποτακτικά με αφέντες, θα πρέπει να αντισταθούν στον πειρασμό. Και να «διαρρεύσουν» τα Wikileaks.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

 

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=5901

Aπό την πρωτεύουσα της Αιγύπτου η δημοσιογράφος των Νέων Φακέλων Ελένη Βαρβιτσιώτη μεταδίδει όλες τις τελευταίες εξελίξεις της 7ης ημέρας των διαδηλώσεων κατά του καθεστώτος Μουμπάρακ. Ακόμη, ο Αλέξης Παπαχελάς συζητά ζωντανά από το στούντιο της εκπομπής με τον ειδικό αναλυτή Ίαν Λέσσερ στην Ουάσιγκτον για την επόμενη ημέρα στην Αίγυπτο, την Μέση Ανατολή, τον ρόλο της Τουκρίας και του Ιράν.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.video&id=696